کوستا گاوراس در ترکیب سیاست با سینما نابغه است و میتوان گفت جزو بهترین نفراتی است که مسائل جدی سیاسی را با زبان سرگرم کننده سینما ترکیب کرد و فرمولی ساخت که رد پایش تا همین در روز جاری در بسیاری از فیلم های سیاسی محور به چشم میخورد. او بین سال های 1969 تا 1972 سه فیلم ساخت هر سه به اوضاع در همِ جهان پس از جنگ جهانی دوم و جنگ سرد میپردازند. *متن جامع در ادامه نوشته*

میز پذیرایی یک زوج که تازه دارای فرزند شده‌اند یک میز پذیرایی به‌روز می‌خرند. زندگی خطرناک است. ممکن است در یک صبح برفی زیبا برای قدم زدن به بیرون بروید، سُر بخورید و گردنتان را بشکنید. یک تصمیم کوچک و معصومانه، به بها زندگیتان تمام شد. ما هر روز در حال قمار با سرنوشتیم و در ترس ممتد از بیرحمی پنهانش. "میز پذیرایی" تصویری بی پرده و تکان دهنده از بیمایگی و بیرحمی دنیا و سرنوشت عبث ماست. این زندگی ما با این همه تجربه، خاطره، عمق و امید ممکن است با یک چیز بی

گرچه جامعه‌ی ما به مرحله ثابتی از تمدن نرسیده ولی بازهم نشانه‌های ملالت آورش را میتوانیم در خودمان حس کنیم. دنیای مدرن یک خستگی مدرن را با خودش آورده که گریبان بسیاریمان را گرفته و یا خواهد گرفت. این خستگی و تناقض طبیعت آدمی با تمدن و جامعه در زمان حاضری بحث فیلم های زیادی بوده که در این گزارش به سه تا از بهترین آنها میپردازیم. �متن دقیق در ادامه نوشته�